Bîrk'en1, v. t.
(bir'kn), v. t. [From Prov. Eng. birk, a birch-tree.] To beat with a birch or rod. [Obs.]
2 entries under this word
(bir'kn), v. t. [From Prov. Eng. birk, a birch-tree.] To beat with a birch or rod. [Obs.]
a. Birchen; as, birken groves. Burns.