2 entries under this word

Birken

Bîrk'en, v. t.

verbtransitive

(bir'kn), v. t. [From Prov. Eng. birk, a birch-tree.] To beat with a birch or rod. [Obs.]

Bîrk'en, a.

adjective

a. Birchen; as, birken groves. Burns.