Bleit or Blāte, a.
(blāt), a. [A-S. bleadhe, O. S. blôthi, Icel. blaudhr and blautr, Sw. blöt, Dan. blöd, D. bloode, blood, O. H. Ger. plōdi, N. H. Ger. blöde, blöd.] Bashful; diffident; timid. [Scot. and North Eng.] Johnson.
(blāt), a. [A-S. bleadhe, O. S. blôthi, Icel. blaudhr and blautr, Sw. blöt, Dan. blöd, D. bloode, blood, O. H. Ger. plōdi, N. H. Ger. blöde, blöd.] Bashful; diffident; timid. [Scot. and North Eng.] Johnson.