Bo-nâir′, a.
a. [O. Eng., also bonere, O. Fr. bonnaire, Cotgr., abbrev. of débonnaire. See DEBONAIRE.] Complaisant; yielding. [Obs.]
a. [O. Eng., also bonere, O. Fr. bonnaire, Cotgr., abbrev. of débonnaire. See DEBONAIRE.] Complaisant; yielding. [Obs.]