Brick'le, a.

adjective

(brĭk'l), a. [Scot. bruckle, brukyl, brokyl, broklie, Ger. brechlich, from A-S. brecan, Eng. break, Ger. brechen. Cf. BRITTLE.] Brittle; easily broken. [Obs.] “Brickle earthen pots.” T. More.