Ĕn'ne-a-gŏn, n.
(Synop., § 130), n. [Gr. ἐννέα, nine, and γωνία, corner, angle; Fr. ennéagone.] (Geom.) A polygon or plane figure with nine sides or nine angles.
(Synop., § 130), n. [Gr. ἐννέα, nine, and γωνία, corner, angle; Fr. ennéagone.] (Geom.) A polygon or plane figure with nine sides or nine angles.