Ĕn'ne-ăn'dri-ȧ, n.

noun

Ĕn'ne-ăn'dri-ȧ, n. [Gr. ἐννέα, nine, and ἀνήρ, ἀνδρός, man, male; Fr. ennéandrie.] (Bot.) A class of plants having nine stamens.