Im-păr'a-dīse, v. t.

verbtransitive

v. t. [imp. & p. p. IMPARADISED (im-păr'a-dist); p. pr. & vb. n. IMPARADISING.] [Prefix im and paradise, q. v.; It. imparadisare, Fr. emparadiser, Sp. emparaisar.] To put in a place of supreme felicity; to make perfectly happy. Milton.