Ĭn·com-mū·ni·ca-bil'i-ty, n.
n. [Fr. incommunicabilité, Sp. incomunicabilidad.] The quality of being incommunicable, or incapable of being imparted to another.
n. [Fr. incommunicabilité, Sp. incomunicabilidad.] The quality of being incommunicable, or incapable of being imparted to another.