In-vĕt'er-ā'tion, n.
n. [Lat. inveteratio, Sp. inveteracion.] The act of inveterating, hardening, or confirming by long continuance. [Rare.] Bailey.
n. [Lat. inveteratio, Sp. inveteracion.] The act of inveterating, hardening, or confirming by long continuance. [Rare.] Bailey.