Neese, v. i.

verbintransitive

(nēz), v. i. [imp. & p. p. NEESED; p. pr. & vb. n. NEESING.] [A-S. niesan, D. niezen, O. H. Ger. niesan, niusan, N. H. Ger. niesen, Icel. hneosa, Sw. nysa, Dan. nyse. Cf. A-S. fnēosan, to sneeze.] To sneeze. [Obs.] See SNEEZE.

By his neesings a light doth shine. Job xli. 19.