Res-cūs'sor, n.
(127) (Synop., § 130), n. [Law Latin. See RESCUE.] (O. Eng. Law.) One who commits a rescue; a rescuer. Burrill.
(127) (Synop., § 130), n. [Law Latin. See RESCUE.] (O. Eng. Law.) One who commits a rescue; a rescuer. Burrill.