Stū'prāte, v. t.
[Lat. stuprare, stupratum, from stuprum, defilement; It. stuprāre, strupare, Sp. & Pg. estuprar.] To ravish; to debauch. [Rare.]
[Lat. stuprare, stupratum, from stuprum, defilement; It. stuprāre, strupare, Sp. & Pg. estuprar.] To ravish; to debauch. [Rare.]