Te-träs'tich, n.
(te-träs'tik), n. [Gr. τετράστιχον, from τέτρα, four, and στίχος, a row, verse; Lat. tetrastichon, Fr. tétrastique.] A stanza, epigram, or poem, consisting of four verses.
(te-träs'tik), n. [Gr. τετράστιχον, from τέτρα, four, and στίχος, a row, verse; Lat. tetrastichon, Fr. tétrastique.] A stanza, epigram, or poem, consisting of four verses.