Tĭt'il-lāte, v. i.

verbintransitive

v. i. [imp. & p. p. TITILLATED; p. pr. & vb. n. TITILLATING.] [Lat. titillare, titillatum: It. titillare, Sp. titilar, Fr. titiller.] To tickle. “The pungent grains of titillating dust.” Pope.