Trēnch'ant, a.
a. [Fr. tranchant, O. Fr. trenchant, p. pr. of trancher, trencher. See supra.]
- Fitted to trench or cut; cutting; sharp. “And fiercely took his trenchant blade in hand.” Spenser.
- Unsparing; severe; as, trenchant wit.
a. [Fr. tranchant, O. Fr. trenchant, p. pr. of trancher, trencher. See supra.]