Vēr'be-nāte, v. t.
[imp. & p. p. VERBENATED; p. pr. & vb. n. VERBENATING.] [Lat. verbenare, verbenatum. See supra.] To strew with vervain.
[imp. & p. p. VERBENATED; p. pr. & vb. n. VERBENATING.] [Lat. verbenare, verbenatum. See supra.] To strew with vervain.